Met THQ op stap in Dublin
 

Zo af en toe word je als journalist eens uitgenodigd door een uitgever om haar games al eens een keertje van nabij te bekijken. Vaak moeten we daarvoor naar een of ander kantoor, andere keren krijgen we een leuke event voorgeschoteld en heel soms mogen we ons een aantal dagen gaan uitleven in het buitenland. Zo mocht 4Gamers onlangs op uitnodiging van THQ naar Dublin, om daar een aantal games te spelen of te bekijken.

Onze reis begon op de luchthaven van Zaventem, waar we het vliegtuig richting Ierland namen. Onze vlucht zou slechts anderhalf uurtje in beslag nemen en dus stonden we al voor de middag aan het gebouw waar we te horen kregen dat we op de eerste dag alvast drie games te zien zouden krijgen. Company of Heroes 2 beet de spits af. Deze RTS heeft nog altijd een resem trouwe fans, die na enkele jaren nog steeds deel 1 speelt. Het tweede spel van de dag was South Park: The Stick of Truth. Naar deze game keken flink wat journalisten uit, zeker aangezien er nog bijna niets over geweten is. We kunnen je alvast vertellen dat er heel wat werd afgelachen tijdens de presentatie. Het is duidelijk dat Stone en Parker zich niet hebben moeten inhouden bij het maken van deze game.

De laatste game die we kregen te zien was WW 13. Let vooral op het verdwijnen van de E. Dit spel borduurt verder op WWE 12 en blijft zoals steeds een spel dat vooral voor de echte worstelfans is gemaakt. Van de drie games die tijdens de presentaties getoond werden was het trouwens het enige spel dat we zelf echt onder handen konden nemen. Over de games krijg je trouwens zeer snel meer te lezen op 4Gamers. Na een stevige lunch op locatie werd er besloten om met de Belgische delegatie de stad Dublin in te trekken. Zo belandden we in de winkelstraat van Dublin, waar natuurlijk heel wat straatartiesten stonden te spelen. De Ierse folkmuziek bereikte van verschillende kansen onze oren.

Nadien was het terug richting event om van daaruit samen met de Nederlanders naar ons hotel te trekken. Tijdens de taxirit kregen we van onze chauffeur flink wat info. Zo vertelde hij dat ons hotel er nog maar een jaar stond en dus vrijwel splinternieuw was. Toen we vroegen waar we ’s avonds iets konden gaan drinken kregen we een lijst met Ierse pubs die aanzienlijk lang was. We besloten dan maar dat hij bedoelde dat het in Dublin fijn vertoeven is zolang de pubs open zijn en het bier vloeit. We verstonden ook de helft van wat hij zei niet echt, dus zouden we het er ’s avonds maar gewoon op wagen. Die Ieren spreken dan ook maar een vreemd taaltje, getuige daarvan de vreemde woorden die we al tegenkwamen op de luchthaven.

Toen we aankwamen aan het hotel werd het onmiddellijk duidelijk dat we in een vrij nieuwe wijk zaten in Dublin. Nieuw hotel, nieuwe flatgebouwen en een immense evenementhal werden vergezeld door een resem nieuwe wegen. Het hotel zag er dan ook niet bepaald slecht uit. Onze kamers met stevig uit de kluiten gewassen bed en een regendouche konden dan ook op goedkeuring rekenen.

Na een korte opfrisbeurt trokken we Dublin in om lekker te gaan eten. Als echte toeristen kozen we voor het meest kleurrijke restaurant dat we tegenkwamen. Een echt Ierse eetgelegenheid met echte Indische bediening. Gelukkig was het eten dat op ons bord verscheen net iets echter. Aan tafel werden ook al de eerste pinten verzet, waarbij deze redacteur koos voor een Guinness, zoals het hoort. Na het eten was het tijd voor het echte werk. Samen trokken we Dublin in op zoek naar een degelijke pub en die werd al vrij snel gevonden. Met de hulp van wat Lagers en wat Guinness werd het zo een gezellige avond, die voor sommige journalisten zelfs eindigde in een plaatselijke discotheek. Al bij al kwamen we nog op een degelijk uur aan op ons hotel, want de volgende dag moest er opnieuw gewerkt worden.

Na een korte nacht verschenen er veel met kleine oogjes aan het ontbijt. Gelukkig kregen we in het hotel een full Irish breakfast en dus stonden de meesten scherp voor de speelsessie van Darksiders 2 die voor ons gepland stond. Toch was niet iedereen even fris. Vooral 1 journalist stond een zware dag te wachten, want zijn maag had toch flink wat last met de Guinness van de nacht er voor. Tijdens de taxirit trok hij dan ook nogal bleek weg. Gelukkig kwamen we snel aan op onze locatie en konden we vrij vlug aan de slag met Darksiders 2. We kunnen je nog niets vertellen over wat we zagen, maar we waren op het zachtst gezegd onder de indruk. Bij THQ mogen ze dus met recht en reden trots zijn op deze titel.

Na enkele uurtjes spelen, was het alweer tijd om richting luchthaven te trekken. Daar hadden we de tijd om nog een beetje rond te kijken en een lekkere portie Burger King te verzwelgen. Zelfs die misselijke journalist kon het niet laten om zijn tanden in een lekkere hamburger te zetten.

Volg de games in dit artikel

		9775
		9856
		9815
		8799