Met Assassin's Creed: Revelations brengt Ubisoft al voor het derde jaar op rij een grote titel in de reeks uit en het gevaar daarvan is dat de kwaliteit eronder gaat lijden. De engine wordt vaak gerecycleerd en ook wat de gameplay betreft lijken er weinig grote veranderingen mogelijk. Het was dus met een bang hartje afwachten wat Revelations zou brengen, maar het moet gezegd: Revelations is goed, heel goed.

Vijf sleutels

Opgelet: dit stukje bevat mogelijk spoilers over het einde van Brotherhood en de algemene setting van Revelations.

Revelations gaat verder waar Brotherhood eindigde. Desmond is na de gebeurtenissen aan het einde van de vorige game in een coma beland en blijkbaar moest hij terug in de Animus gestopt worden om in leven te blijven. In en uit de Animus stappen wanneer je dat wil, zit er dus niet meteen in en rondlopen in het heden mag je vergeten. Voorts heeft de geest van Desmond het nogal zwaar te verduren. Door constant het verleden van zijn voorvaders te herbeleven, is zijn onderbewustzijn onzeker geworden over wie hij nu precies is. Altaïr, Ezio en Desmond zijn drie karakters die inmiddels aardig met elkaar verstrengeld zijn geraakt en om uit zijn coma te kunnen ontwaken, moet Desmond terug in het verleden duiken om elk personage duidelijker af te lijnen. Op die manier wordt orde namelijk weer op zaken gesteld en kan zijn geest, die vast zit in de Animus, terug één worden met het lichaam.

Tijdens Revelations zit Desmond dus gevangen in de Animus, of misschien beter: hij is er verdwaald. Hij is op een plaats terechtgekomen die bekend staat als Animus Island, een eilandje dat doet denken aan een futuristische versie van Stonehenge. Hier ontmoeten we niemand minder dan Subject 16, de voorganger van Desmond, en komen we te weten wat er met hem gebeurd is.

Animus Island doet eigenlijk dienst als een portaal, al zijn hier niet zo verschrikkelijk veel zaken die je kan doen. Er zijn verschillende poorten aanwezig, waarvan de belangrijkste je terug in de huid van Ezio stopt zodat zijn verhaal tot een einde kan gebracht worden. Na de gebeurtenissen uit Brotherhood trekt Ezio, duidelijk enkele jaartjes ouder, naar Masyaf, waar de Assassins ooit hun thuishaven hadden. Hier zou zich namelijk de bibliotheek bevinden van de grote Altaïr en al die wijsheid moet natuurlijk veilig gesteld worden. Bovendien zou de bibliotheek wel eens een hoop vragen kunnen beantwoorden. Helaas wordt Ezio bij aankomst opgewacht door een legertje Tempeliers, die het uiteraard ook op de bibliotheek gemunt hebben. Ezio weet evenwel te ontsnappen en tot aan de deur van de bibliotheek te geraken. Deze blijkt echter goed verzegeld te zijn en dus moet Ezio op zoek naar vijf sleutels, die zich ergens in Constantinopel zouden bevinden en waarvan eentje reeds in de handen van de Tempeliers is. De zoektocht van Ezio naar de vijf sleutels zal het grootste deel van de game uitmaken, met enkele stukjes rond Altaïr en Desmond die ertussen worden verweven.

Nieuwe speeltjes

Revelations neemt veel over van Brotherhood, wat ergens wel logisch is. In Constantinopel (waar overigens al een Assassins-orde gevestigd is inmiddels) kan je weer nieuwe Assassins rekruteren, die je vervolgens kan inzetten om je een handje te helpen. Ook kan je weer gebouwen kopen en renoveren, zodat je overal in de stad toegang hebt tot zaken als medicijnen, wapens en meer. Tevens is het klim- en vechtsysteem in essentie hetzelfde gebleven, maar het zijn kleine verbeteringen die deze aspecten van Brotherhood naar een hoger niveau tillen. Later evenwel meer daarover, laten we eerst eens kijken naar de nieuwigheden waarmee Ezio aan de slag kan.

Al vroeg in het spel krijg je de zogenaamde Hook Blade aangeboden. Dit is eigenlijk een aangepaste versie van de Hidden Blade en kan dus voor dezelfde zaken gebruikt worden. Daarnaast echter biedt de Hook Blade nieuwe mogelijkheden. Klimmen en klauteren krijgt voortaan bijvoorbeeld een nieuwe dimensie. Dankzij de Hook Blade kan je je namelijk makkelijker vastgrijpen aan muren en uitsteeksels, om je vervolgens met de nodige kracht af te zetten waardoor je meteen weer een meter hoger zit. Ook kan je je met de Hook Blade beter vastgrijpen wanneer je zou vallen of je sprong net niet goed uitkomt. Een druk op de juiste knop op het juiste moment maakt dan dat je alsnog niet te pletter stort. Tevens duiken regelmatig zip lines op, waaraan je je kan vasthaken met de Hook Blade om vervolgens langs de lijn af te dalen en, indien gewenst en mogelijk, aan het einde een vijand meteen uit te schakelen.

Een andere grote nieuwigheid zijn de bommen die Ezio nu kan fabriceren. Hiervoor heb je wel de nodige grondstoffen nodig, maar die vind je in overvloed terug in kistjes die zo ongeveer overal verspreid liggen. Uiteraard zijn er verschillende soorten bommen en de ene zal je al wat nuttiger vinden dan de andere. Zo kan je een bom maken die enkel voor de nodige afleiding moet dienen door een luide knal te geven, waarna bewakers op onderzoek gaan en jij hen ongemerkt voorbij kan glippen. Volstaat afleiding niet, dan kan je met wat zwaarder materiaal aankomen om de boel op te blazen. Het enige jammere hier is dat de bommen vaak overbodig lijken en het dus geheel aan de speler is om te beslissen of hij ze gebruikt of niet en of hij er zijn tijd aan wil besteden. Hetzelfde kan uiteraard gezegd worden van een hoop andere zaken. Sterkere wapens en het openen van banken en meer is in principe geen noodzaak, maar wie zich ermee bezighoudt, kan wel een hoop extra plezier uit de game halen.

Tot slot vermelden we hier nog de introductie van de zogenaamde Den-torens, die eigenlijk gewoon een iets andere versie zijn van de Borgia-torens uit de vorige game. De verschillende strijdende partijen vechten om het gebied rond deze Dens en dus zal je ze niet alleen moeten veroveren maar ook verdedigen. Een Den die je hebt opgeëist door de lokale kapitein te elimineren en een vuurtje aan te steken, kan weer worden aangevallen. Wanneer jij dan ter plaatse komt om te helpen, krijg je een strategisch spelletje voorgeschoteld dat veel weg heeft van het Tower Defence-principe. Ezio zit dan op een tactisch goede overzichtsplaats en kan verschillende eenheden positioneren op de daken, die de aanstormende vijandelijke troepen dan uitschakelen met pijlen, kogels of op nog een andere wijze. Ook kan je barricades opwerpen om de opmars van de vijand tijdelijk te hinderen, al zijn deze barricades vaak geen partij voor de stormrammen die regelmatig hun opwachting maken. Opnieuw hangt het een beetje van de speler zelf af hoe vaak hij of zij dit tactisch spelletje zal spelen, want een verplichting is het niet echt en eigenlijk kan je die Dens heel het spel links laten liggen, ook al zal je dan met een minder gerust hart kunnen navigeren door de stad. Geforceerd en als niet op zijn plaats komt dit Tower Defence-spelletje hoe dan ook niet over. Integendeel, het werkt prima en zorgt voor wat afwisseling.